> ## Content Index
> Fetch the complete content index at: https://ontraadseld.nl/llms.txt
> Use this file to discover other available public pages before exploring further.

# Zonnevlam verandert blijvend het 'trillingspatroon' van de zon
- URL: https://ontraadseld.nl/zonnevlam-verandert-blijvend-het-trillingspatroon-van-de-zon/
- Published: 2026-10-01T13:34:03.000Z
- Updated: 2026-10-03T20:00:49.000Z
- Author: Ontraadseld
- Tags: Ruimte & Sterrenkunde

De zon trilt voortdurend, een beetje zoals een bel die natrilt na een tik. Die trillingen vertellen onderzoekers veel over wat er onder en boven het oppervlak van de zon gebeurt. Nu blijkt dat een plotselinge uitbarsting op de zon, een zogeheten zonnevlam, die trillingen blijvend kan veranderen.

Een internationaal team van onderzoekers bestudeerde een specifiek gebied op de zon: een zogeheten 'pore'. Dat is een klein, donker vlekje op het zonsoppervlak met een sterk magneetveld, een beetje als een kleine zonnevlek zonder de uitgebreide ring eromheen. Dit soort plekken trilt voortdurend mee met golven die door het magneetveld reizen, als water dat rimpelt rond een paal in een vijver.

De waarnemingen zijn gedaan door SUSI, een meetinstrument aan boord van de ballonmissie Sunrise III. Dit instrument kijkt naar ultraviolet licht en kan daarmee heel precies de beweging en trilling van gas in de zonneatmosfeer volgen, via acht verschillende spectraallijnen. Een spectraallijn is als een soort vingerafdruk van licht: elk gas laat licht op een heel specifieke kleur zien, en kleine verschuivingen daarin verraden beweging.

### Wat er precies gebeurde

Tijdens de waarnemingen ontstond toevallig een zonnevlam, een plotselinge, heftige uitbarsting van energie op de zon. Het ging om een relatief lichte vlam, geclassificeerd als C8.2 (zonnevlammen worden ingedeeld in klassen van zwak naar zeer sterk, met C als middenmoot). De zogeheten flareribbon, het heldere spoor dat de vlam achterlaat, liep deels dwars over de bestudeerde pore heen.

Ongeveer dertig minuten na het hoogtepunt van de vlam zagen de onderzoekers iets opvallends. De trillingen met een lagere frequentie (tussen 4,2 en 7,0 millihertz, oftewel enkele trillingen per minuut) werden veel sterker. In alle acht de spectraallijnen nam de kracht van die trillingen toe, met een factor tussen 1,60 en 8,71 vergeleken met de periode vóór de vlam.

Tegelijkertijd gebeurde het omgekeerde bij hogere frequenties (tussen 7,0 en 11,5 millihertz). Daar werden de trillingen juist zwakker: in zeven van de acht lijnen daalde de kracht tot nog maar 13 tot 41 procent van de oorspronkelijke waarde. Metingen van gassnelheden in het centrum van de spectraallijnen bevestigden dit patroon.

Kortom: de vlam verschoof het trillingspatroon van de pore structureel naar lagere tonen, alsof een instrument na een harde klap plotseling anders gestemd klinkt.

**Wat betekent dit (nog) niet**  
Dit is één waarneming van één gebeurtenis, nog niet bevestigd door andere onderzoeken. De onderzoekers weten ook nog niet precies waardoor de verschuiving komt: door een verandering in het magneetveld dat de golven geleidt, door een verandering in temperatuur en dichtheid van het gas, of door allebei. Dat onderscheid kunnen ze met deze gegevens nog niet maken.

Toch is dit een belangrijk puzzelstukje. Het laat zien dat zonnevlammen niet alleen een kortstondige flits van energie zijn, maar ook sporen achterlaten die minstens enkele tientallen minuten later nog meetbaar zijn. Beter begrip hiervan helpt wetenschappers om de wisselwerking tussen zonneactiviteit en de atmosfeer van de zon te doorgronden, kennis die uiteindelijk ook bijdraagt aan betere voorspellingen van zonneweer dat satellieten en stroomnetten op aarde kan raken.

Bron: [Delayed, Line-dependent Reorganization of Pore Oscillations Following a Compact C8.2 Flare Observed by Sunrise III/SUSI](http://arxiv.org/abs/2610.01675v1?ref=ontraadseld.nl)