Hoe de Amerikaanse vleeslobby in de jaren 80 kritiek op methaanuitstoot afzwakte
Een hamburger lijkt onschuldig. Maar al in de jaren tachtig wisten wetenschappers dat koeien een flinke rol spelen bij klimaatverandering. Nieuw historisch onderzoek laat zien hoe de Amerikaanse vleeslobby daar destijds op reageerde. Niet door iets te veranderen aan de productie van vlees, maar door het verhaal naar hun hand te zetten.
Midden jaren tachtig ontdekten wetenschappers dat methaan, een broeikasgas dat onder andere vrijkomt uit de maag van koeien, flink bijdraagt aan de opwarming van de aarde. Dat was nieuws. Tot dan toe ging de discussie over klimaatverandering vooral over fossiele brandstoffen, zoals olie en kolen. Met deze ontdekking kwam ook de vee-industrie in beeld als veroorzaker.
Onderzoekers Jennifer Jacquet en Loredana Loy doken in archieven, wetenschappelijke studies en krantenartikelen uit de periode 1986 tot 1996. Ze onderzochten hoe de National Cattlemen's Association (NCA), de grootste belangenorganisatie van de Amerikaanse rundveehouderij, omging met deze nieuwe kennis.
Geen maatregelen, wel een strategie
De uitkomst is opvallend. De onderzoekers vonden geen enkel bewijs dat de NCA onderzoek deed naar manieren om methaanuitstoot te verminderen, ook al wisten wetenschappers destijds al welke aanpassingen in de veehouderij dat zouden kunnen doen. In plaats daarvan zette de organisatie vooral in op communicatie.
Concreet hield de NCA bijvoorbeeld in de gaten wat maatschappelijke organisaties over het onderwerp zeiden en deden. Ook liet de organisatie academische experts inschakelen om statistieken te produceren die de wetenschappelijke bevindingen in een ander daglicht zetten. Daarnaast gebruikte de NCA taalkundige en communicatieve trucs om politici en het publiek te beïnvloeden.
Volgens de onderzoekers behandelde de NCA klimaatverandering vooral als een pr-probleem, iets dat de vraag van consumenten naar vlees zou kunnen schaden. Niet als een serieus mogelijk gevolg van de eigen productie.
Wat betekent dit (nog) niet
Dit onderzoek gaat over de geschiedenis van één specifieke Amerikaanse belangenorganisatie, in een periode van tien jaar. Het zegt dus niets over hoe de vee-industrie wereldwijd nu omgaat met methaanuitstoot, en is geen directe maatstaf voor het huidige beleid van andere organisaties in de sector. Het onderzoek is bovendien gebaseerd op historische documenten en archiefmateriaal, niet op nieuwe metingen van methaanuitstoot zelf.
Dit soort onderzoek past in een bredere trend waarbij historici kijken hoe industrieën in het verleden omgingen met ongemakkelijke wetenschappelijke bevindingen over hun eigen producten. Eerdere studies naar bijvoorbeeld de olie-industrie lieten vergelijkbare patronen zien: lobbyen en reframen in plaats van ingrijpen.
Voor de lezer van vandaag is de praktische les vooral dat methaanuitstoot uit de veehouderij al decennia bekend is als probleem. De discussie hierover is dus niet nieuw. Hoe individuele bedrijven en organisaties daar vandaag de dag mee omgaan, verschilt van wat in dit onderzoek over de periode 1986 tot 1996 is vastgesteld.
Bron: Global warming and the National Cattlemen's Association 1986-1996