Een bloedvlek op een muur. Een vage vlek op een matras. Op een plaats delict is niet altijd meteen duidelijk wat je precies ziet. Is het bloed, speeksel, urine, of een mengsel van meerdere vloeistoffen? Die vraag is voor rechercheurs vaak net zo belangrijk als de vraag wie er was.
Denk aan twee mensen die naast elkaar staan in een keuken. Staan ze dicht bij elkaar, dan kunnen ze samen koken. Maar of ze dat ook echt doen, en hoeveel ze koken, hangt van veel meer af dan alleen hun afstand. Iets soortgelijks speelt zich af in onze cellen, en
Loop je door een klein bos, dan tel je misschien tien soorten vogels. Verdubbel je het bos, dan verwacht je logischerwijs meer soorten te vinden. Maar hoeveel meer precies? Die vraag houdt ecologen al decennia bezig, en een nieuw theoretisch onderzoek laat zien dat het antwoord ingewikkelder is dan gedacht.
Een schimmel heeft geen brein, geen zenuwen en geen enkele hersencel. Toch lijkt het draadvormige netwerk van een schimmel, het mycelium, zich iets te 'herinneren'. Dat beargumenteert een filosoof van wetenschap in een nieuwe studie. Het draait om de vraag: heb je hersenen nodig om te leren van
Een visje dat over land kruipt met zijn vinnen, alsof het op krukken loopt. Dat is precies wat de modderkruiper doet. Dit bijzondere visje leeft op de grens van water en land, en beweegt zich voort op slik en modder. Maar wat gebeurt er als die modder verandert van stevige