Je weet dat je minder vlees kunt eten, minder kunt vliegen of spullen langer kunt gebruiken. Toch doe je het niet altijd. Blijkbaar is dat niet alleen bij gewone mensen zo. Ook klimaatonderzoekers zelf zien dit patroon, en zij deden er nu onderzoek naar. Een team van twee onderzoekers, Sven
Stel je voor: je woont aan een smalle fjord in Noord-Noorwegen. De wind kan er binnen een uur omslaan van bijna windstil naar een stevige storm. Voor weerbureaus is dit gebied al jaren een van de lastigste plekken om goede voorspellingen voor te maken. Onderzoekers testten nu of nieuwe,
Stel je voor: een dag waarop het buiten 57 graden wordt. Dat klinkt ondenkbaar, maar volgens een nieuwe studie is dat in delen van Frankrijk tegen 2080 statistisch niet uit te sluiten. Onderzoekers keken specifiek naar wat dit betekent voor het elektriciteitsnet, dat gevoelig is voor extreme hitte. Frankrijk heeft
Stel je voor: je gemeente moet een dijk bouwen, maar niemand weet precies hoe hoog de zee over vijftig jaar staat. Bouw je te laag, dan loop je risico op overstromingen. Bouw je te hoog, dan geef je geld uit dat misschien niet nodig was. Een groep onderzoekers onderzocht een
Stel je voor: je woont in een gebied waar het elk jaar rond dezelfde tijd flink regent, in een vast patroon. En daar tegenover een streek waar de regen soms vroeg komt, soms laat, soms veel, soms weinig. Voor boeren en waterbeheerders maakt dat een enorm verschil. Een team van
Stel je voor: een hittegolf in de zomer, waarbij vissen massaal doodgaan in een meer. Of een warmwaterbron waarin bijzondere diersoorten al duizenden jaren overleven. Wetenschappers gebruiken zulke extreme situaties als een soort kijkglas naar de toekomst. Ze proberen te voorspellen hoe waterleven, van vissen tot algen, omgaat met klimaatverandering.
Stel je voor: je gaat zoals gewoonlijk naar buiten, maar de zon is ineens veel gevaarlijker geworden. Dat zou volgens een nieuw onderzoek kunnen gebeuren na een kernoorlog. Niet door de bommen zelf, maar door wat er daarna met de lucht boven ons gebeurt. Een onderzoeksteam gebruikte klimaatmodellen, computerprogramma'
Stel je voor: het weer waar jij woont, verandert langzaam in het weer van een gebied honderden kilometers zuidelijker. Dat is precies wat wetenschappers bedoelen als ze praten over verschuivende klimaatzones. Door opwarming van de aarde kunnen droge gebieden natter worden, of gematigde streken juist warmer en droger. Nieuw onderzoek
Stel je voor: de zomer van 2050. Is het dat jaar warm en vochtig, of juist droog? Dat verschil bepaalt of muggen die knokkelkoorts overbrengen zich ergens kunnen vestigen. Nieuw onderzoek laat zien dat dit soort natuurlijke schommelingen in het weer minstens zo belangrijk zijn als klimaatverandering zelf, als het
Sta je in de zomer op een druk kruispunt, dan voel je het meteen: het is er warmer dan in het park verderop. Auto's, airco's en gebouwen stoten allemaal warmte uit. Die warmte komt bovenop de warmte van de zon. Een nieuw overzichtsartikel laat zien dat