Je kent het vast: de weerapp voorspelt een lichte bui, maar het regent uren aan één stuk. Vooral hevige regenval is voor weermodellen lastig te voorspellen. Onderzoekers hebben nu een aanpak gevonden die dat een stuk beter doet. Weersverwachtingen worden steeds vaker gemaakt door kunstmatige intelligentie (AI), in plaats van
De zomer van 2020 was in Oost-Azië extreem nat. In landen als China, Japan en Zuid-Korea viel maandenlang veel meer regen dan normaal, met overstromingen als gevolg. Het ligt voor de hand om te denken dat een warmere oceaan hier de oorzaak van was. Maar nieuw onderzoek laat
Op sommige eilanden liggen bijzondere meren die met de zee zijn verbonden, maar toch bijna volledig afgesloten zijn. Denk aan een kom water die via kleine scheuren in het gesteente in verbinding staat met de oceaan. Deze zogenoemde 'marine lakes' zijn kleine, kwetsbare ecosystemen met hun eigen dieren
Je kijkt weleens naar een regenradar op je telefoon om te zien of je droog thuiskomt. Maar wist je dat veel van die regeninformatie eigenlijk van satellieten komt? En dat die data soms fouten bevat die niemand goed in de gaten houdt? Een groep onderzoekers werkt aan een oplossing: een
Je kent de beelden vast van Amerikaanse tornado's: een enorme zwarte wervelwind die over de vlaktes van de Great Plains raast. Die beelden hebben ons idee van een tornado gevormd, en ook de wetenschap erachter. Maar in de Filipijnen gedragen tornado's zich anders, en dat zet
Kunstmatige intelligentie helpt wetenschappers steeds vaker om het weer te voorspellen of het klimaat te modelleren. Handig, want deze slimme computerprogramma's kunnen razendsnel patronen herkennen in enorme hoeveelheden data. Maar er zit een keerzijde aan: die AI-modellen verbruiken zelf ook flink wat energie. En dat energieverbruik zorgt
Je hebt het vast wel eens meegemaakt: de weer-app zegt dat het over een uur droog blijft, maar dan valt er ineens een enorme plensbui. Kort vooruitkijken bij regen, ook wel "nowcasting" genoemd, is lastig omdat buien en onweersstormen snel van vorm en intensiteit veranderen. Een groep
Stel je voor: je kijkt vanuit een vliegtuig naar de enorme, platte wolkentoppen boven de tropische oceaan. Deze wolken, die eruitzien als een aambeeld op een smid, spelen een grote rol in ons klimaat. Wetenschappers proberen al jaren te begrijpen wat er met deze wolken gebeurt als de aarde opwarmt.
Je kijkt naar een grijze wolkenlucht en weet: zo meteen gaat het regenen. Maar hoe precies een wolk overgaat van kleine waterdruppeltjes naar regen die valt, is voor wetenschappers al decennia lastig exact na te bootsen in computermodellen. Een nieuw onderzoek gebruikt kunstmatige intelligentie om dit proces beter te begrijpen,
Stel je voor: je vaart met een schip langs de rand van het zee-ijs in het noordpoolgebied. Hoe hoog de golven daar zijn, hangt sterk af van het ijs dat ze tegenkomen. Dat is niet alleen belangrijk voor de scheepvaart, maar ook voor onderzoekers die het klimaat in de
Weersvoorspellingen en klimaatmodellen worden al decennia gemaakt met natuurkundige berekeningen. Kunstmatige intelligentie (AI) kan die voorspellingen verbeteren, maar er is een praktisch probleem: de twee technieken "spreken" een andere taal. Een onderzoeksteam ontwikkelde nu een technische oplossing om die talen met elkaar te laten praten. Klassieke klimaat- en
Als je aan een orkaan denkt, zie je waarschijnlijk één grote, ronddraaiende massa wind voor je. Zoals water dat wegdraait in een gootsteen, maar dan enorm groot. Nieuw onderzoek laat zien dat dit beeld niet klopt. Een orkaan bestaat uit heel veel kleinere wervels die samen één groot systeem vormen.
Denk aan een pan water die langzaam opwarmt op het fornuis. Je merkt het niet meteen, maar er zit steeds meer warmte in het water. Met de oceanen op aarde gebeurt iets vergelijkbaars, alleen op een gigantische schaal. Ze slaan al decennialang extra warmte op door klimaatverandering. Het probleem: tot
Je kent bliksem als een felle lichtflits met een harde knal. Maar bliksem produceert soms ook iets dat je niet kunt zien: een supersnelle flits van gammastraling. Dat is een vorm van straling met heel veel energie, vergelijkbaar met wat je bij kernreacties tegenkomt. Wetenschappers noemen zo'n flits
Elke dag zweven weersatellieten over de aarde en meten ze de lucht om ons heen. Ze meten temperatuur, vocht en ozon, hoog boven onze hoofden. Die metingen zijn de basis van je weerbericht en van klimaatmodellen. Maar de ruwe data die satellieten opsturen, moet eerst vertaald worden naar bruikbare informatie.
Denk aan de golven die je op het strand ziet: grote, regelmatige deining, maar ook talloze kleine rimpelingen die je oog nauwelijks kan volgen. Voor klimaatwetenschappers is dat een lastig probleem. Computers kunnen de grote golven goed berekenen, maar de kleine, chaotische bewegingen zijn te talrijk en te onvoorspelbaar om
Je kijkt naar het weerbericht en ziet een storm op de kaart. Waar komt hij precies aan land? Die vraag is cruciaal voor hulpdiensten en bewoners, en een nieuw AI-model lijkt daar beter in dan de modellen die de Amerikaanse weerdienst nu gebruikt. Onderzoekers hebben een nieuw computermodel ontwikkeld
Misschien ken je het wel: extreem weer ergens ter wereld, en dan valt al snel het woord "El Niño". Dit is een natuurlijk verschijnsel in de Stille Oceaan dat om de paar jaar opduikt en wereldwijd het weer beïnvloedt. Denk aan extra hitte, droogte of juist hevige regen.
Stel je een rij dominostenen voor. Val er één om, dan vallen ze vanzelf allemaal. Zo wordt vaak gesproken over "kantelpunten" in het klimaat: grote, moeilijk terug te draaien veranderingen die elkaar kunnen versterken. Een bekend voorbeeld is de combinatie van smeltend ijs en een belangrijke oceaanstroming in
Sta je ooit te wachten naast een auto die stationair draait, bijvoorbeeld bij het ophalen van iemand? Dan voel je misschien niet meteen iets. Maar volgens een nieuwe studie warmt de lucht om je heen wel degelijk op door die draaiende motor. Onderzoekers van de University of Arizona deden een
Stel je voor: je checkt 's ochtends de weerapp voordat je de deur uitgaat. De voorspelling die je ziet, komt straks misschien niet meer van een supercomputer die alle natuurwetten doorrekent, maar van een computerprogramma dat vooral heeft geleerd van miljoenen eerdere weerpatronen. Bij de Duitse nationale weerdienst is
Je weet dat je minder vlees kunt eten, minder kunt vliegen of spullen langer kunt gebruiken. Toch doe je het niet altijd. Blijkbaar is dat niet alleen bij gewone mensen zo. Ook klimaatonderzoekers zelf zien dit patroon, en zij deden er nu onderzoek naar. Een team van twee onderzoekers, Sven
Stel je voor: je woont aan een smalle fjord in Noord-Noorwegen. De wind kan er binnen een uur omslaan van bijna windstil naar een stevige storm. Voor weerbureaus is dit gebied al jaren een van de lastigste plekken om goede voorspellingen voor te maken. Onderzoekers testten nu of nieuwe,
Je luistert naar het weerbericht en verwacht heldere taal: "vanmiddag kans op onweer, temperatuur rond 22 graden." Geen slordige fouten, geen verkeerde cijfers. Maar wat als een computer dat bericht zou schrijven in plaats van een meteoroloog? Een nieuw onderzoek laat zien dat dit nog niet zomaar goed
Stel je voor: een dag waarop het buiten 57 graden wordt. Dat klinkt ondenkbaar, maar volgens een nieuwe studie is dat in delen van Frankrijk tegen 2080 statistisch niet uit te sluiten. Onderzoekers keken specifiek naar wat dit betekent voor het elektriciteitsnet, dat gevoelig is voor extreme hitte. Frankrijk heeft